ศูนย์สารสนเทศมะเร็ง

JAMA 2004;291:2433-40 : การศึกษาบางการศึกษาได้บันทึกไว้ชัดเจนว่าการใช้แอสไพริน หรือยาต้านการอักเสบที่มิใช่สเตียรอยด์อย่างอื่น ๆ สามารถลดความเสี่ยงต่อมะเร็งเต้านมโดยอาจจะเกิดจากการยับยั้งเอนไซม์ซัยโคลออกซีเจนเนส (cyclooxygenase-COX inhibition) และลดการสังเคราะห์โปรสตาแกลนดิน คณะนักศึกษาวิจัยได้สำรวจเพิ่มเติมถึงความเป็นไปได้นี้และได้พิจารณาว่าสถานภาพรีเซปเตอร์ของฮอร์โมนของโรคมะเร็งเต้านมในการศึกษาที่ใช้ประชาชนเป็นฐาน โดยมีหญิงจำนวน 1,442 รายที่เป็นโรคมะเร็งเต้านม และมีกลุ่มควบคุมจำนวน 1,420 รายจาก ลองก์ไอร์แลนด์ มลรัฐนิวยอร์ค ประเทศสหรัฐอเมริกาคณะนักศึกษาวิจัยได้ตรวจสอบยาแอสไพริน ไอบุโปรเฟน และพาราเซตามอล ในช่วงเวลา 12 เดือนก่อนได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็ง (และก่อนเวลาที่จะได้นำกลุ่มควบคุมมาใช้ในการเปรียบเทียบ) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มที่ไม่ได้กินแอสไพริน ปรากฏว่าการใช้แอสไพรินในขนาดอย่างน้อย 1 ครั้งต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 6 เดือน หรือมากกว่า มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับการลดความเสี่ยงต่อโรคมะเร็งเต้านม (Odds Ratio = 0.80) และยังพบว่ามีความสัมพันธ์ที่น้อยกว่า ไม่มีความสัมพันธ์ปรากฏในกลุ่มที่ใช้ไอบุโปรเฟน และไม่มีความสัมพันธ์เลยในกลุ่มที่ได้รับพาราเซตามอล ระยะเวลาของการใช้แอสไพริน (น้อยกว่า 5 ปี เมื่อเปรียบเทียบกับ 5 ปี หรือนานกว่า)ไม่ปรากฏว่ามีประโยชน์เพิ่มขึ้น อย่างไรก็ดีการใช้แอสไพรินที่ถี่ขึ้น (เท่ากับหรือมากกว่า 7 ครั้งต่อสัปดาห์) พบว่ามีประโยชน์ ในขณะที่การใช้แอสไพรินในความถี่ที่น้อยกว่า (น้อยกว่า 7 ครั้งต่อสัปดาห์) ไม่ปรากฏว่ามีประโยชน์ …